O.T.V.T – nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu to jeden z głównych problemów w uroginekologii wpływający negatywnie na aspekty społeczne, zawodowe czy seksualne życie chorych.

O.T.V.T polega na podwieszeniu środkowego odcinka cewki moczowej za pomocą specjalnej, beznapięciowej taśmy polipropylenowej. Zabieg ten umożliwia odtworzenie fizjologicznego kąta pęcherzowo-cewkowego. Ma on na celu korektę elementów podwieszających macicę, pęcherz oraz cewkę moczową. Operacja ta wykonywana jest w przypadkach pierwotnego i nawrotowego nietrzymania moczu. Może być również skojarzona z innymi operacjami ginekologicznymi.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu objawia się bezwiednym oddawaniem niewielkich ilości moczu bez uczucia parcia na skutek wysiłku fizycznego, który zwiększa ciśnienie wewnątrz jamy brzusznej (np. kaszlu). Przyczyną jest defekt anatomiczny pochwy – zmiany w obrębie jej ścian (obniżenie prawidłowej ilości kolagenu i elastyny ) lub nieprawidłowe funkcjonowanie struktur otaczających pochwę (więzadła, mięśnie, tkanka łączna przypochwowa). Efektem jest brak podparcia pęcherza moczowego przez aparat więzadłowo – powięziowy i narządy sąsiednie. Bardzo częstą przyczyną nietrzymania moczu są uszkodzenia tkanek miednicy mniejszej w trakcie porodów siłami natury.

O.T.V.T. jest metodą małoinwazyjną, przeprowadzaną w znieczuleniu miejscowym lub przewodowym. Zabieg ten charakteryzuje się niewielką liczbą powikłań oraz skróconym czasem rekonwalescencji. Średni czas trwania takiego zabiegu wynosi 20-30 min. Efekt operacji jest natychmiastowy, a długoterminowa skuteczność sięga 90%.

Czynniki ryzyka nietrzymania moczu:

  • starszy wiek
  • porody, szczególnie liczne oraz dużych płodów
  • przebyte zabiegi ginekologiczne
  • otyłość ( BMI>30 )
  • choroby przewlekłe przebiegające z kaszlem
  • przewlekłe zaparcia
  • przyjmowanie niektórych leków ( diuretyków, leków przeciwlękowych i hipotensyjnych)

Operację poprzedza wizyta konsultacyjna. Przed zabiegiem należy wykonać następujące badania (badania można wykonać u nas w Klinice)

  • grupa krwi
  • morfologia
  • badanie ogólne moczu
  • koagulogram – APTT, INR, PT
  • EKG po 40 roku życia
  • antygen HBS
  • elektrolity
  • poziom cukru

Na 2 tyg. przed planowanym zabiegiem nie wolno przyjmować następujących leków: aspiryny ani jej pochodnych (np. Acard, Aspiryna, Calcipiryna, Polocard), Wit.E oraz leków przeciwkaszlowych i przeciwgrypowych. Środki te niekorzystnie wpływają na przedłużenie krwawienia w trakcie operacji.

Należy ograniczyć palenie do 3-4 papierosów dziennie na 3 dni przed operacją.

Należy poinformować operatora o przebytej infekcji, jeżeli taka miała miejsce w okresie 2 tygodni przed planowanym zabiegiem operacyjnym.

Należy pozostać 6 godzin na czczo (bez jedzenia i picia) przed zabiegiem operacyjnym.

Po zabiegu i kilkugodzinnej hospitalizacji pacjentka zostaje wypisana do domu. Wizyta kontrolna w Klinice powinna mieć miejsce po ok. 7 dniach. Do całkowitej aktywności ruchowej pacjentka powraca po kilku dniach – okres gojenia się rany i zejście obrzęku w okolicy miejsca operowanego wynosi ok. 7 dni. Pacjentka może odczuwać utrzymujący się ból po zabiegu, który ulega złagodzeniu zarówno po lekach przeciwbólowych, dostępnych bez recepty, jak i ketonalu. Podwyższona temperatura u pacjentki do 37,5 stopni nie jest niczym niepokojącym.

Skrupulatne stosowanie się do zaleceń pooperacyjnych jest kluczowe w szybkiej rekonwalescencji i znacząco wpływa na efekt końcowy operacji.