Poronienia nawykowe

Poronienia nawykowe to sytuacja, w której dochodzi do trzech poronień wczesnej ciąży bezpośrednio po sobie, nawet jeśli kobieta ma już potomstwo. Najnowsze wytyczne FIGO – Międzynarodowej Organizacji Ginekologów i Położników informują, że diagnostykę i leczenie należy wprowadzić już po drugim kolejnym poronieniu, aby zaoszczędzić kobiecie urazu psychicznego i fizycznego. Kluczowym dla rozwiązania problemu i powodzenia leczenia jest znalezienie przyczyny poronień i przywrócenie naturalnych szans na urodzenie dziecka (ok. 85%) lub określenie realnych szans na udaną ciążę w przypadkach poważnych zaburzeń genetycznych czy immunologicznych.

Leczeniem poronień nawykowych w Klinice Kobiet Medifem zajmuje się dr n. med. Marek Litmanowicz, który na swoim koncie ma aż 95% ciąż powyżej 13-tego tygodnia. Wszystkie badania oraz zabiegi można wykonać na miejscu w klinice.

Diagnostyka oraz leczenie poronień nawykowych zalecamy Paniom, u których wystąpiły dwa poronienia, bezpośrednio po sobie.

Ryzyko trzeciego poronienia po dwóch nieudanych ciążach i braku leczenia wzrasta do ok. 33%. Dla porównania ryzyko utraty pierwszej ciąży u młodej, zdrowej kobiety wynosi 15%. Po trzech poronieniach, szansa na donoszenie kolejnej ciąży spada do ok. 50%, dlatego tak istotne jest wyeliminowanie źródła problemu i zastosowanie odpowiedniej terapii.

Ideą diagnostyki i leczenia jest przywrócenie naturalnych szans na urodzenie dziecka (ok. 85%) lub określenia realnych szans na udaną ciążę w przypadkach poważnych zaburzeń genetycznych czy immunologicznych.

Najczęstsze przyczyny poronień nawykowych, to:

  1. Zaburzenia genetyczne
  2. Trombofilia (wrodzona lub nabyta)
  3. Immunologia i infekcje

 

Zaburzenia genetyczne

Zaburzenia genetyczne mogą być przyczyną poronień, gdy któreś z rodziców jest nosicielem defektu genetycznego lub gdy nosicielem jest plemnik lub komórka jajowa. Błąd genetyczny zlokalizowany w komórce jajowej jest najczęstszym wśród tej grupy, niestety nie można go wykluczyć przed ciążą naturalną lub w trakcie jej trwania. Istnieje możliwość zbadania próbki trofoblastu – wczesnego łożyska do badania genetycznego i ustalenie kariotypu zarodka/płodu, jednak tylko wtedy, gdy do obumarcia ciąży dojdzie podczas zabiegu.

W sytuacji, gdy wyniki są pozytywne należy rozpatrzeć wspomagane metody zapłodnienia, in vitro lub inseminacje, przy której istnieje możliwość wyboru plemnika lub komórki jajowej z prawidłowym DNA. oraz wykonania preimplantacyjnej diagnostyki prenatalnej, oceniającej kariotyp zarodka jeszcze przed podaniem go do macicy, gwarantując, że uzyskana ciąża będzie prawidłowa genetycznie.

 

Trombofilia

Trombofilia to wrodzone lub nabyte schorzenie cechujące się nadkrzepliwością krwi. Podczas implantacji jaja płodowego dochodzi do przerwania ściany naczyń krwionośnych w doczesnej jamie macicy, nadmiernego wykrzepiania krwi w drobnych naczyniach krwionośnych, ograniczając wymianę między matką, a zarodkiem, na skutek czego dochodzi do jego obumarcia. Diagnostyka trombofilii polega na przeprowadzeniu badań ambulatoryjnych i na podstawie miarodajnych wyników, rozpoznaniu schorzenia. Leczenie opiera się na podawaniu zapobiegawczo heparyny niskocząsteczkowej przez całą ciążę oraz małych dawek aspiryny (do 34 tyg. ciąży). Jest to skuteczna metoda leczenia, nie obciążająca organizmu matki i płodu.

 

Immunologia i infekcje

Problemy immunologiczne należy rozpatrywać w powiązaniu z infekcjami, gdyż aż 99% z nich atakuje za pośrednictwem układu immunologicznego. Udowodniono naukowo, że kobiety, u których przed ciążą wykrywa się nieprawidłową reakcję prozapalną układu immunologicznego typu TH-1 mają 5x wyższe ryzyko poronienia, niż te, u których stwierdzono prawidłową reakcję typu TH-2.

 

Reakcja prozapalna może być spowodowana przez drobnoustroje, a także przez wiele innych czynników. Częstą przyczyną utrwalonej reakcji TH-1 są przetrwale formy drobnoustrojów np. cytomegalii, toksoplazmy, listerii, wirusów różyczki, również u osób zaszczepionych! Z tymi niekorzystnymi procesami związane są reakcje autoimmunizacyjne, które mogą doprowadzić do powstawania chorób autoimmunologicznych.

Wszystkie reakcje immunologiczne należy rozpatrywać w skali makro, nie istnieją bowiem lokalne reakcje immunologiczne. Informacja o zaburzeniach, czy infekcji jest roznoszona po całym organizmie, a specyficzne przeciwciała np. dla tarczycy – choroba Hashimoto – mogą działać cytotoksycznie, czyli uszkadzająco na zarodek.

 

Diagnostyka opiera się na badaniu ambulatoryjnym krwi i stwierdzeniu cech reakcji TH-1 i/lub reakcji autoimmunizacyjnej. Leczenie polega odpowiednim przygotowaniu się do ciąży, zastosowaniu terapii farmakologicznej przez okres od trzech do sześciu tygodni oraz leczeniu immunostabilizującym we wczesnej ciąży. W immunostabilizacji najczęściej stosuje się intralipid i kroplówki z immunoglobulinami (IVIG), które w wykazały bardzo wysoką skuteczność, ograniczając ryzyko poronienia do mniej niż 10%.

 

Niezgodność antygenów rodziców w układzie HLA lub nieprawidłowe reakcje między limfocytami partnerów i niedobory immunologiczne, to również częsta przyczyna poronień nawykowych. Diagnostyka polega na badaniu krwi obydwojga partnerów, a leczenie na szczepieniu limfocytami partnera lub podawaniu leków immunomodulacyjnych.

 

Inne przyczyny poronień nawykowych

  1. Wady narządu rodnego (np. macica podwójna czy jednorożna) – najczęściej są wykrywane podczas rutynowego badania USG.
  2. Poważne zespoły zaburzeń endokrynologicznych np. ciężka niedoczynność tarczycy, zespół Cushinga.
  3. Ciężkie choroby ogólnoustrojowe np. nadciśnienie tętnicze niepoddające się leczeniu, niewydolność nerek, poważne zaburzenia metaboliczne, niewyrównana cukrzyca, itd.

 

Leczeniem poronień nawykowych w Klinice Kobiet Medifem zajmuje się dr n. med. Marek Litmanowicz, który na swoim koncie ma aż 95% ciąż powyżej 13-tego tygodnia. Wszystkie badania oraz zabiegi można wykonać na miejscu w klinice.

 

Proponowani lekarze

Marek Litmanowicz

Marek Litmanowicz

więcej...
Ewa Juchnicka

Ewa Juchnicka

więcej...

Pozostali lekarze