Hashimoto

Zapalenie tarczycy Hashimoto, wole limfocytarne, przewlekłe limfocytowe zapalenie tarczycy (łac. Thyroiditis Hashimoto, Struma lymphomatosa) to synonimy popularnego zespołu nazywanego w skrócie Hashimoto.

Jest to przewlekłe zapalenie tarczycy o podłożu autoimmunologicznym.Zmiany chorobowe mogą równomiernie obejmować cały gruczoł lub być ograniczone do części tarczycy. Na chorobę Hashimoto choruje ok. 2% ludzi, szczególnie kobiety w wieku między 30 a 50 rokiem życia.
Początek choroby jest nie daje ona objawów klinicznych, odczuwalnych przez pacjenta. W zaawansowanym stadium dochodzi do zmian anatomicznych oraz upośledzenia funkcji gruczołu tarczycy, najczęściej w postaci niedoczynności. Długotrwała choroba Hashimoto prowadzi do zmniejszenia wymiarów tarczycy, jej zwłóknienia i stałej przewlekłej niedoczynności. Choroba wykrywana jest najczęściej przypadkowo, po badaniu hormonów tarczycy lub USG gruczołu, potwierdzona przez wysoki poziom tzw. przeciwciał przeciwtarczycowych – aTPO i aTG.

Sama choroba Hashimoto często przebiega bez poważnych objawów klinicznych, lecz nie powinno się jej lekceważyć.Jest to sygnał, że w organizmie doszło do niekorzystnej reakcji autoimmunologicznej, która może uszkodzić także inne narządy. Osoby chore na Hashimoto są w grupie wyższego ryzyka zmian mastopatycznych w sutkach, mięśniakach macicy, cukrzycy insulinozależnej, gruczolaka prostaty. Głównym, potwierdzonym naukowo, jest negatywny wpływ na proces zagnieżdżania zarodka i utrzymania wczesnej ciąży. Poronienia nawykowe zdarzają się zdecydowanie częściej w grupie kobiet chorujących na chorobę Hashimoto.

Objawy choroby Hashimoto.

* W początkowej fazie choroby występuje symetryczne powiększenie gruczołu, wraz z upływem czasu trwania choroby tarczyca stopniowo zmniejsza się
* Ograniczenie aktywności hormonalnej tarczycy
* Postępujące niszczenie tkanki tarczycy
* Zwłóknienie narządu, z zanikiem pęcherzyków
* Zapalenie limfocytarne (obfite nacieki z limfocytów, z rozsianymi ogniskami rozmnażania)
* Wreszcie pełnobjawowa niedoczynność tarczycy z zaburzeniami produkcji hormonów.

Przyczyny choroby

Hashimoto jest klasyczną chorobą z autoimmunizacji. Wskutek nieznanych do końca przyczyn powstają dwa rodzaje przeciwciał zwanych popularnie przeciwtarczycowymi lub przeciwmikrosomalnymi i ich agresja skierowana jest przeciwko własnym, zdrowym białkom:

1/ aTPO – przeciwciała przeciw peroksydazie, enzymowi biorącemu udział w syntezie hormonów tarczycy (izolowany wzrost aTPO może świadczyć tylko o reakcji prozapalnej i nie może być dowodem na istnienie choroby Hashimoto).

2/ aTG – przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie, białku, które magazynuje hormony tarczycy.

Zjawisku temu towarzyszy inwazja limfocytów, komórek plazmatycznych z pozapalnych cytokin – a przyczyną jest utrzymująca się hiperaktywność makrofagów, czyli popularnie mówiąc, hiperimmunizacja.

Leczenie choroby Hashimoto

Leczenie choroby Hashimoto polega na podawaniu tyreoidyny, hormonu tarczycy, aby utrzymać na stałym poziomie czynność wydzielniczą gruczołu, co nie doprowadza do wystąpienia objawów niedoczynności. Jest to leczenie objawowe, nielikwidujące przyczyn powstania choroby. Jednakże leczenie tyroidyną jest bezwzględnie konieczne i długotrwałe w przypadkach jawnej niedoczynności tarczycy.
W przypadkach dużej immunizacji dodatkowo podaje się sterydy, działające hamująco na wzbudzony układ immunologiczny oraz leki immunomodulacyjne nowej generacji – ich stabilizujące działanie powoduje spadek produkcji wspomnianych wyżej przeciwciał oraz prozapalnych cytokin.

Proponowani lekarze

Marek Litmanowicz

Marek Litmanowicz

więcej...
Ewa Juchnicka

Ewa Juchnicka

więcej...

Pozostali lekarze